Ortodoncja

Smile With Braces Too

Leczenie ortodontyczne - przebieg:

Podczas pierwszej wizyty ortodonta przeprowadza dokładny wywiad z Pacjentem w celu jak najpełniejszego zrozumienia przyczyn zgłoszenia się na wizytę oraz zapoznaje się z potrzebami i oczekiwaniami Pacjenta. Na pierwszej wizycie lekarz ortodonta zleca wykonanie szczegółowych badań pozwalających na postawienie pełnej diagnozy i ustalenie indywidualnego planu leczenia:
      • badanie zewnątrz i wewnątrzustne
      • pobranie wycisków do gipsowych modeli diagnostycznych uzębienia
      • dokumentacja fotograficzna (zewnątrz i wewnątrzustna-wykonuje ją lekarz ortodonta w gabinecie)
      • zdjęcia rentgenowskie:  pantomogram, zdjęcie boczne czaszki, czyli zdjęcie cefalometryczne
ort1
Podczas drugiej wizyty ortodonta przedstawia Pacjentowi plan leczenia ortodontycznego, uwzględniający przebieg leczenia ortodontycznego. Ustalony na podstawie wykonanych badań, ten plan ma zagwarantować Pacjentowi uzyskanie jak najlepszego wyniku pod względem estetyki, funkcji i stabilności. Jest to również moment przeznaczony na ewentualne pytania Pacjenta i wybór aparatu (to, czy będzie to aparat metalowy, porcelanowy, czy też kryształowy/szafirowy, zależy w dużej mierze od Pacjenta). Przy wyborze aparatu należy uwzględnić także koszty leczenia aparatem stałym. Po zaakceptowaniu przez Pacjenta planu leczenia, ortodonta rozpoczyna właściwe leczenie ortodontyczne.

Wydanie Pacjentowi aparatu ruchomego lub założenie aparatu stałego.

Lekarz ortodonta przedstawia Pacjentowi wszelkie wskazania ortodontyczne i konieczne porady.

Celem tych obligatoryjnych wizyt jest kontrola przebiegu leczenia i aktywacja aparatów:

      • aparaty stałe co 4-6 tygodni
      • aparaty ruchome co 1-3 miesiące

Higiena w trakcie leczenia ortodontycznego:  do rozpoczęcia leczenia niezbędne jest, aby zęby były wyleczone, bez osadu i kamienia nazębnego, a dziąsła bez oznak stanu zapalnego. Zachowanie higieny jest najważniejszym wymogiem, aby leczenie aparatem stałym zakończyć z oczekiwanym sukcesem. Pacjent nie przestrzegający zasad higieny jamy ustnej nie może być leczony tą metodą. Utrzymanie właściwej higieny po założeniu aparatu staje się trudniejsze, ale nie niemożliwe. Zęby należy czyścić starannie po każdym posiłku. W codziennej pielęgnacji zębów można wspomagać się szczoteczkami jednopęczkowymi, nićmi dentystycznymi oraz płynami do płukania jamy ustnej.

Dokładną instrukcję utrzymania higieny jamy ustnej   Pacjentowi przekazuje lekarz ortodonta lub higienistka stomatologiczna. Szczoteczka do zębów musi towarzyszyć Pacjentowi w domu, pracy lub szkole oraz na wizytach u stomatologa-ortodonty. Aparat ortodontyczny sam z siebie  nie wywołuje próchnicy, natomiast zaniedbanie higieniczne może prowadzić do odwapnień (białych plam), przerostów dziąseł oraz ubytków próchnicowych. W przypadku radykalnego zaniedbania higieny ortodonta ma prawo odmówić dalszego leczenia Pacjenta.

Aby leczenie ortodontyczne było efektywne, konieczna jest pełna współpraca Pacjenta z lekarzem, a w przypadku dzieci także z rodzicami czy opiekunami.

Leczenie ortodontyczne to też faza retencji, stabilizacji. Niezbędnym etapem po zdjęciu aparatu stałego jest faza bierna leczenia, stabilizująca osiągniętych wyników i zapobiegająca nawrotowi wady. Po zdjęciu aparatu, oczyszczeniu zębów z kleju i wypolerowaniu, ortodonta przykleja w łuku dolnym specjalny drucik (retainer) do wewnętrznej powierzchni zębów. Na łuk górny Pacjent otrzymuje również retencję, jest to ruchoma akrylowa płytka, którą bezpośrednio po zdjęciu aparatu stałego należy nosić w dzień i w nocy, później czas jej noszenia jest stopniowo redukowany, w niektórych przypadkach wady zgryzu oprócz płytki konieczny jest także retainer w łuku górnym.

RODZAJE APARATÓW ORTODONTYCZNYCH

DENTAL PARK profilaktyka wad zgryzu i leczenie ortodontyczne prowadzone jest różnymi aparatami stałymi i ruchomymi, m.in. takimi jak:

 

      • aparaty stałe z zamkami kryształowymi,
      • aparaty stałe z zamkami porcelanowymi,
      • aparaty stałe z zamkami metalowymi,
      • aparaty stałe z zamkami tytanowymi (dla alergików),
      • aparaty samoligaturujące (DAMONsystem, H4)
      • aparaty elastyczne
      • aparat Pendulum
      • aparat do rozywu szwu podniebiennego ze śrubą Hyrax
      • aparaty ruchome (płytka Schwarza, aparat Klammta, aparat Frankle’a i inne)
ortodoncja

Aparaty stałe są skuteczniejsze i bardziej wszechstronne niż aparaty ruchome, a leczenie nimi jest zdecydowanie krótsze. Idealnym okresem rozpoczęcia leczenia jest wiek ok. 12 lat (już po wyrżnięciu się wszystkich zębów stałych).

 

 

Aparatami stałymi można skutecznie skorygować każdą wadę zgryzu, zarówno u dzieci, jak i u dorosłych, niezależnie od wieku. Aparaty stałe pozwalają przesuwać i obracać zęby zgodnie z ustalonym planem leczenia.

 

 

Opracowanie planu leczenia to pierwszy, najtrudniejszy i najważniejszy etap leczenia. Lekarz zaczyna od wykonania tzw. wycisków uzębienia i dokonania na otrzymanych modelach dokładnych pomiarów. Zaleca się też wykonanie pantomogramu i zdjęcia cefalometrycznego, które pomagają ocenić stan zębów oraz sprawdzić, czy proces wzrostu zębów jest zakończony, a jeśli nie, to jak długo będzie jeszcze trwał. Wykonuje się również fotografie zewnątrz- i wewnątrzustne. Dopiero na podstawie tak szczegółowych badań, lekarz może opracować plan leczenia i określić siły, jakie będą działały na każdy ząb po założeniu aparatu.

 

 

Stałymi elementami aparatu są tzw. zamki i pierścienie. Zarówno zamków przyklejonych do zębów, ani trzymających całą konstrukcję pierścieni nie zdejmuje się w trakcie leczenia. Okresowo wymienia się tylko przymocowany do nich sprężysty łuk. Siła oddziaływania na zęby zależna jest od grubości łuku – im grubszy łuk, tym większa siła oddziaływania. W trakcie leczenia zakładane są również dodatkowe elementy, które pomagają przesuwać zęby w pożądanym – określonym przez lekarza – kierunku, bądź je rotują. Zęby stopniowo ulegają oczekiwanym przemieszczeniom, a ich układ zbliża się do idealnego łuku. Leczenie trwa około 2 lat i odbywa się pod nadzorem lekarza.

 

 

Aparat nie dostosowuje się sam automatycznie do zębów, a bez okresowej kontroli może nawet działać niekorzystnie. Na wizyty kontrolne należy obowiązkowo przychodzić w wyznaczonym terminie i przynosić ze sobą tzw. zewnątrzustne wyciągi, wyciągi gumowe, ruchome aparaty (o ile pacjent dodatkowo je posiada) oraz pastę i specjalistyczną szczoteczkę do zębów (jeśli jest potrzebny instruktaż). Podczas wizyty kontrolnej lekarz wykonuje czynności aktywujące i przysposabiające aparat do aktualnego stanu zębów.

 

 

Po zdjęciu aparatu stałego, prowadzone jest leczenie retencyjne, podtrzymujące osiągnięte wyniki leczenia, za pomocą tzw. retainera przylegającego do powierzchni językowej (wewnętrznej) zębów, płytki termoformowalnej lub innego aparatu zdejmowalnego.

  • przez 2-4 dni po założeniu na zęby aparatu stałego mogą występować dolegliwości bólowe wszystkich zębów, głównie na nagryzanie; w związku z tym zalecana jest dieta płynna i półpłynna oraz ogólnodostępne środki przeciwbólowe (Apap, Panadol, Ibuprom, Cataflam i inne zawierające paracetamol, ibuprofen, diklofenak);
 
  • przez kilka pierwszych dni od założenia aparatu mogą wystąpić otarcia i małe skaleczenia błony śluzowej warg oraz policzków, dopóki jama ustna nie przyzwyczai się do obecności nowych elementów. Zalecane jest wówczas stosowanie Solcoserylu dentystycznej pasty adhezywnej na podrażnione miejsca (dostępna jest w aptece bez recepty) oraz oklejanie drażniących zamków woskiem ortodontycznym (wosk nie jest dostępny w aptekach tylko w gabinecie ortodontycznym).
 
  • LECZENIE APARATEM STAŁYM – dyskomfort
    W przypadku wyboru metody leczenia aparatem stałym, zaraz po założeniu aparatu lub kilka dni później (drugi, trzeci dzień) może pojawić się uczucie dyskomfortu, a nawet ból, szczególnie przy gryzieniu twardych pokarmów. Objawy te powinny jednak ustąpić w ciągu tygodnia od rozpoczęcia leczenia, a przyzwyczajenie się do aparatu zajmuje zwykle kilka dni. Wskazane jest ograniczenie się do spożywania miękkich pokarmów. Podobne odczucia, lecz o mniejszym natężeniu, mogą wystąpić po wizycie kontrolnej, na której dokonywana jest aktywacja aparatu stałego. Odstające elementy aparatu ortodontycznego mogą drażnić błonę śluzową policzków i warg, ale znakomitym remedium na tę uciążliwość jest specjalny wosk, który ortodonta przykleja do aparatu, a błona śluzowa szybko przyzwyczaja się do nowych warunków

    W przypadku przedłużających się dolegliwości bólowych zaleca się łagodne środki przeciwbólowe. Podczas całego leczenia ortodontycznego należy unikać pokarmów twardych, ciągnących się i lepkich.

    Pokarmy te mogą uszkodzić aparat, co wydłuża i komplikuje leczenie oraz utrudnić oczyszczanie zębów.

    Aparat stały estetyczny posiada zamki ortodontyczne, których wybór wiąże się z koniecznością ograniczenia spożywania mocnej kawy, herbaty, niektórych napojów (np. z czarnej porzeczki) i potraw oraz palenia papierosów. Produkty te sprzyjają tworzeniu się trudnego do usunięcia osadu.

  • zalecane jest czyszczenie zębów 3-4 razy dziennie po głównych posiłkach, a po mniejszych przekąskach przepłukanie jamy ustnej wodą;

  • do czyszczenia zębów zalecane są specjalne szczoteczki ortodontyczne, szczoteczki jednopęczkowe, specjalne nici dentystyczne oraz płukanki z fluorem (na wizycie, na której zakładany jest aparat, higienistka dokonuje instruktażu higieny jamy ustnej oraz sposobu zastosowania szczoteczek ortodontycznych oraz innych przyborów do higieny);

  • skuteczne w czyszczeniu zębów poddawanych leczeniu ortodontycznemu są również irygatory. Są to urządzenia, z których wypływająca woda wypłukuje drobne resztki pokarmowe spod elementów aparatu, gdzie szczoteczka często nie dosięgnie. Woda wypływająca z irygatora dodatkowo masuje dziąsła. Jeśli aparat stały ma elementy umieszczone na podniebieniu, nie należy zapominać o ich systematycznym myciu;

  • co 3-4 miesiące zalecane jest profesjonalne czyszczenie zębów ultradźwiękami przez wykwalifikowaną higienistkę w gabinecie ortodontycznym, piaskowanie oraz lakierowanie specjalnym preparatem z fluorem zabezpieczającym zęby przed próchnicą.
  • przez okres leczenia aparatem stałym zaleca się unikania jedzenia słodyczy zwłaszcza lepkich i oklejających, tj. czekoladowych cukierków, toffi, krówek, miodu itp., oraz twardych pokarmów tj. grzanek, sucharów, spieczonych zapiekanek, orzechów, nasion, chipsów, twardych jabłek, marchwi i kalarepy w całości (zalecane jest pokrojenie na mniejsze kawałki), ponieważ mogą one oderwać z zębów zamki, ściągnąć pierścienie lub zdeformować metalowy łuk;

  • zaleca się ograniczenie żucia gumy.

w przypadku odklejenia się zamka lub pierścienia, oderwane elementy nie wypadną z jamy ustnej, ponieważ przymocowane są do łuku specjalnymi ligaturami, ale mogą trochę przesuwać się i poruszać. Jeśli najbliższa wizyta kontrolna jest za 7-10 dni to zamek zostanie przyklejony na wizycie, jeśli termin wizyty jest odległy lub ruszający się zamek bardzo przeszkadza, prosimy o kontakt z gabinetem.

aparaty stałe mogą być niebezpieczne podczas uprawiania pewnych sportów tj. jazda na rowerze górskim, boks, sztuki walki, jazda na deskorolce. Zaleca się wówczas stosowanie szyn ochronnych

Najczęściej zadawane pytania:

Aparat stały można założyć u pacjentów, którzy mają wszystkie lub prawie wszystkie zęby stałe. Wszystkie zęby powinny być zdrowe oraz wyczyszczone z kamienia i osadu (po skalingu).

Nie. Zakładanie aparatu stałego nie boli. Czasami 2-3 dni po wizytach kontrolnych odczuwalne jest większe napięcie na zębach oraz dolegliwości bólowe przy nagryzaniu twardych pokarmów. Jest to zjawisko naturalne i świadczy o tym, że zęby poddają się leczeniu ortodontycznemu.

W czasie wizyt kontrolnych lekarz sprawdza działanie aparatu oraz dostosowuje go do nowego położenia zębów. Opuszczanie wizyt kontrolnych powoduje niepotrzebne przedłużanie leczenia. Zwykle pacjenci ortodontyczni przychodzą co 4-6 miesięcy na wizyty kontrolne, a dokładna częstotliwość wizyt dla danego pacjenta jest wskazana przez lekarza.

Obecność w jamie ustnej aparatu stałego znacznie utrudnia utrzymanie właściwej higieny. W związku z tym należy poświęcić więcej czasu na dokładne mycie zębów. W przypadku niewłaściwej higieny mogą wystąpić na zębach plamy demineralizacyjne, próchnica zębów, przerost dziąseł i inne powikłania. 

Higiena zębów leczonych ortodontycznie opiera się nie tylko na szczotkowaniu zębów, ale również na stosowaniu nici dentystycznych, specjalnych szczoteczek międzyzębowych oraz płynów do płukania.

Pacjenci noszący aparaty ortodontyczne używają również specjalnego wosku ochronnego, chroniącego śluzówkę jamy ustnej przed podrażnieniem.

Po zdjęciu aparatu stałego należy przeprowadzić leczenie retencyjne (stabilizujące), aby utrzymać efekty osiągnięte leczeniem ortodontycznym oraz dostosować tkanki miękkie do nowej pozycji zębów.

 

Leczenie retencyjne przeprowadza się za pomocą płytek retencyjnych (aparat zdejmowalny) lub retainerów stałych, które przykleja się od wewnętrznej (niewidocznej – językowej) powierzchni zębów. W czasie leczenia retencyjnego pacjent powinien także zgłaszać się na ustalone wizyty kontrolne, które są znacznie rzadsze niż podczas aktywnego leczenia aparatem stałym.

 

Zaniedbanie leczenia retencyjnego może spowodować regresję leczenia i nawrót wady.

Przyjdź do nas i Uśmiechaj się częściej :)

Cennik:

Konsultacja i badanie ortodontyczne150 zł
Okresowa konsultacja ortodontyczna (bez aparatu)150 zł
Płytka Schwarza (aparat ruchomy) 1 łuk / 2 łuki550 zł / 1100 zł
Aparat Blokowy 700 zł
Kontrola aparatu ruchomego100 zł
Założenie aparatu stałego - zamki metalowe 1700 zł / 1 łuk
Założenie aparatu stałego - zamki kryształowe 2800 zł / 1 łuk
Założenie aparatu stałego samoligaturującego 2800 zł / 1 łuk
Kontrola aparatu stałego (zmiana ligatur, łuku)150 zł-200zł
Zdjęcie aparatu stałego150 zł
Przyklejenie zamka50 zł
Aparat retencyjny (po leczeniu): ruchomy jedno / dwuszczękowy450 zł / 600 zł
Aparat retencyjny (po leczeniu): stały (retainer)400 zł
Kontrola aparatu retencyjnego100 zł
Odsłonięcie zęba zatrzymanego/+koszt naklejenia zamka i łańcuszka400/+250zł